Het verhaal van de beelden in het park
Bij Zachte Beer leert Kleine Beer dat je niets — en niemand — zomaar opgeeft.
Het is een zachte ochtend bij Huisje Hier. Zachte Beer en Kleine Beer wandelen door het park. Overal staan beelden van dieren, gemaakt van struiken en bloemen. “Kijk,” zegt Zachte Beer, “die heeft de tuinman jaren verzorgd.”
Bij één beeld blijven ze staan: een grote beer van groene takken, met bloemen als ogen. “Vroeger was dit maar een kaal struikje,” vertelt Zachte Beer. “Het ging traag. Soms brak er een tak. Maar de tuinman bleef komen, elke dag, met water en geduld.”
“En als het niet lukte?” vraagt Kleine Beer. “Dan begon hij gewoon opnieuw. Hij gaf het struikje nooit op. Want sommige mooie dingen hebben tijd nodig — en iemand die blijft.”
Kleine Beer denkt na. “Een beetje zoals jij voor mij zorgt?” Zachte Beer glimlacht en legt een poot op zijn schouder. “Precies zo. Ook als iets even niet lukt, ook als je een moeilijke dag hebt — ik blijf. Jou geef ik nooit op.”
Op de terugweg plukt Kleine Beer een klein bloempje en stopt het in zijn zak. Thuis zet hij het in water. “Ik ga er elke dag voor zorgen,” zegt hij. Een warm verhaal over geduld, zorg, en weten dat iemand blijft.