Het verhaal van de nieuwe hobby

“Vanaf vandaag gaan we golfen,” kondigt Harde Beer aan. “Een chique sport. Iedereen zal zien hoe goed jij het doet — net als ik.” Hij drukt Kleine Beer een glimmende golfstick in de poot.

Op het golfterrein wijst Harde Beer precies hoe het moet. “Zo sta je. Zo zwaai je. Kijk hoe de anderen naar ons kijken.” Kleine Beer probeert het, maar de bal rolt steeds de verkeerde kant op. Golfen voelt niet als spelen, het voelt als een toets.

“Vind je het leuk?” vraagt Harde Beer, maar hij wacht het antwoord niet af. “Natuurlijk vind je het leuk. Iedereen wil zijn zoals wij.” Kleine Beer zegt niets. Vanbinnen denkt hij aan iets heel anders: aan tekenen, aan de potloden thuis.

Bij Huisje Hier ziet Zachte Beer hem stil zitten. “Hoe was het golfen?” “Harde Beer vindt het mooi. Maar ik… ik teken liever.” “Mag ik eens zien wat je tekent?” Kleine Beer haalt zijn blaadje. Een bos, een beertje, een zon.

“Wat een warme tekening,” zegt Zachte Beer. “Je hoeft niet leuk te vinden wat een ander leuk vindt. Wat maakt jóu blij?” “Tekenen. En verhalen verzinnen.” “Dan is dát jouw hobby. Niet om indruk te maken — gewoon omdat het bij jou past.”

De golfstick blijft in de hoek staan. Kleine Beer pakt zijn potloden, en tekent een hele nieuwe wereld. Een verhaal over het verschil tussen iets doen voor een ander, en iets doen omdat het écht van jou is.