Het verhaal van de nieuwe step
Over je klein voelen als een ouder altijd vooropgaat — en weten dat jouw wensen óók belangrijk zijn.
Kleine Beer houdt van steppen. Hij wil dolgraag een nieuwe step! Samen met Harde Beer ziet hij er eentje staan in de winkel. Een beetje duur — niet de duurste, maar toch.
Harde Beer zegt nee. “Kleine, daar moet je je centjes nu toch niet aan geven.” Kleine Beer vindt het jammer, maar ja… je kan niet alles krijgen.
Even later blijft Harde Beer plots staan bij de grootste, stoerste step van de hele winkel — blinkend, met een grote toeter, en meteen de duurste. Harde Beer bewondert hem uitgebreid, neemt de handvaten vast, probeert hem uit. Zijn ogen fonkelen: dit is een step die bij hém past.
Zonder twijfelen koopt Harde Beer die dure step voor zichzelf, en kiest er nog een mooie helm bij. Even let Harde Beer helemaal niet op Kleine Beer.
Kleine Beer snapt er niets van. Hij had graag een gewone nieuwe step, en nu koopt Harde Beer die hele dure voor zichzelf? Kleine Beer is wél blij voor Harde Beer — hij wil graag dat het goed gaat. Maar waarom moet Harde Beer altijd groter en beter doen? En waarom mocht Kleine Beer de gewone step niet? Het voelt niet eerlijk.
“Ik zocht al lang een step voor mezelf, Kleine. Jouw tijd komt nog wel.” “Mag ik er misschien eens op rijden?” vraagt Kleine Beer hoopvol. “Later, Kleine, later.”
Kleine Beer kijkt al uit naar dat ‘later’. Een verhaaltje over je klein voelen als een grote altijd vooropgaat, én over weten dat jouw wensen óók belangrijk zijn.